Sessie 2 – De Overstroomde Kelders
De gilde verwelkomde twee nieuwe recruten: Erthor en Roderick. Samen met Fenala en José Antonio trokken zij eropuit om de bron van de gigantische ratten en de giftige gassen in de kelders en riolen van Merchant Row te onderzoeken.
Bij aankomst in de winkelstraat stonden de Iron Fangs al te wachten. Gregory en Maximus leunden verveeld tegen de muur, nog bezig het rattenbloed van hun wapens te poetsen. Zij verklaarden dat zij de zwermen giant rats al hadden opgeruimd, maar dat de echte oorzaak dieper lag: ingestorte keldermuren en een aanhoudende stroom ratten uit de hoofdriolen, samen met giftige gassen die de winkels onbruikbaar maakten. De Iron Fangs lieten weten dat burgemeester Otto 30 gp zou betalen voor het stoppen van de rattenbron en nog eens 30 gp voor het oplossen van het gasprobleem. Via de grote toeter van Roderick overhoorden de avonturiers later dat er bij een ophanging een intellect devourer uit de schedel van een dief was gekropen.
De avonturiers daalden af. In de kelder leidde Roderick de groep, al hield hij zijn zenuwen zorgvuldig verborgen. Zij bereikten een rattennest te midden van verlaten paddenstoelenkweekbedden. De strijd was kort en heftig; de meeste ratten vielen snel, waarna José de droge schimmelbedden in brand stak. De rook dreef door de gangen terwijl de groep verder trok.
Dieper in het riool stuitten zij op een uitgegraven, nog kaal complex met provisorische deuren van losse houten planken. Achter een schietgat hielden twee goblins de wacht; die werden uitgeschakeld. In een volgende ruimte lag een duergar te slapen. De groep wekte hem en raakte met hem in gesprek. José probeerde ondertussen zijn paddenstoelen als “koekjes” te slijten. Door een slimme manoeuvre — José verschool zich in zijn magische lamp — overhoorden de avonturiers een gesprek tussen de duergar en een half-orc genaamd Grum’shar in een aangrenzende kamer. Daaruit bleek dat de twee controle uitoefenen (direct of indirect) over de leider van een goblinkamp ten noordwesten van de stad, en dat zij de volgende dag nieuwe goblins zouden ophalen als vervanging voor de nu dode wachten.
Ten slotte stuitte de groep op een gazer, een zwevend ogenmonster dat Erthor bijna fataal trof. Het eiste een wachtwoord; “goblin” bleek onjuist en het gooien van een rat had evenmin effect. Roderick beëindigde de confrontatie met een krachtige aanval. Op het lichaam van het wezen vonden zij een koker met een routekaart die precies de weg beschreef naar de schuilplaats die zij zojuist hadden betreden.
Met de dag al gevorderd en de riolen nog altijd smerig en onveilig, besloten de personages de tocht voor dit moment te staken. De bron van de ratten en de giftige gassen blijft onopgelost, en meerdere delen van het riooldoolhof zijn nog onverkend. De groep zal moeten terugkeren.
